Boliwijski Wąsacz

Kiedy Andy powiedział mi, że zabierze mnie do Bigotes (Wąsacza) niewiele mi to mówiło. Wyjaśnienie Pakarana też zbyt wiele nie pomogło. Postanowiłam poznać to tajemnicze zwierzątko, o którego przeszłości wiedziałam tylko tyle, że nieco ponad dwa lata temu został uratowany z czarnego rynku i przywieziony do La Senda Verde, ośrodka zajmującego się dzikimi zwierzętami, które potrzebowały opieki. Miał wtedy ok. trzech miesięcy.

Poszliśmy do niego około 17,  ale ten jeszcze spał więc rozłożyliśmy jedzonko na drewnianych platformach i postanowiliśmy wrócić troszkę później. Pakarana jest zwierzątkiem nocnym, więc w ciągu dnia śpi, a aktywny staje się pod wieczór. Ja zaś byłam bardzo ciekawa Wąsacza, więc nie mogłam się doczekać aż go poznam. Kiedy po 18 wróciliśmy do jego zagrody, wyszedł do nas. Najpierw zobaczyłam jego długie, białe wąsy, od których wzięło się jego imię.  Potem moim oczom ukazał się mały szary pyszczek i ciemne oczy, mrużył je przyzwyczajając się do światła. Ponieważ pakarana ma słaby wzrok, Bigotes najpierw nas obwąchał. Wszedł Andemu na plecy i zaczął go podgryzać. Ja tymczasem przyglądałam się jego dwóch długim, cienkim, żółtym przednim zębom. Potem zainteresował się mną. Podałam mu bób. Wziął go w łapki i usiadł. Jedną obierał, drugą wkładał bób do buzi. Patrzyłam na jego długie, zakrzywione paznokcie. Nieśmiało wyciągnęłam do niego rękę, żeby pogłaskać go po szarym futerku. Spodobało mu się.

Bardzo go polubiłam. Potem często odwiedzałyśmy go z moją przyjaciółką, także wolontariuszką – Marielą. Okazało się, że to urocze stworzonko uwielbiało jak głaskałam go po pleckach. Jak tylko zaczynałam go tam głaskać, odwracał się do mnie plecami, stawiał przednie łapki wyżej od tylnych i wystawiał plecki do głaskania. Śmieszna sprawa, bo wtedy zdałam sobie sprawę z tego jak  wiele zwierząt uwielbia jak je się tam głaszcze.

Pakarana to jest tak rzadkim zwierzątkiem, że niektórzy naukowcy wręcz uznali ten gatunek za wymarły. Co ciekawe gatunek ten odkrył polski zoolog i podróżnik Konstanty Jelski. Jego wyprawę sfinansował zaś inny Polak – przyrodnik Konstanty hr. Branicki. Pakarana ma ok. 50-77 cm długości i krótki ogon. Waga dorosłego osobnika waha się między 10 a15 kg. Jest trzecim największym gryzoniem na świecie i pierwszym jeśli pod uwagę weźmiemy tylko nocne.

To małe krępe zwierzę ma masywną czaszkę, zaokrąglone uszy i krótkie kończyny. Potrafi dobrze pływać. Kiedy czuje się zagrożony, może ukryć się pod wodą. Na głębokości 1 m może wytrzymać nawet przez 45 min.

Po trwającej 114-119 dni ciąży na świat przychodzi jedno małe, wielkości dorosłej świnki morskiej. Rodzi się owłosione i z pełnym uzębieniem. Dojrzałość płciową osiąga mając od 6 miesięcy do roku.

 

Patronem medialnym projektu jest National Geographic Traveler.

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.